Dopuszczalność dowodów uzyskanych w sposób bezprawny w postępowaniu rozwodowym: Część II

« wróć

Kwestia dopuszczalności dowodów zdobytych w sposób bezprawny została omówiona w kilku orzeczeniach Sądu Najwyższego. W jednym z nich SN trafnie zauważył, iż, „w postępowaniu cywilnym niedopuszczalne jest prowadzenie dowodu z nagrań uzyskanych w sposób przestępczy, z naruszeniem art. 267 k.k. Nie jest natomiast wyłączone wykorzystanie dowodu z niebędącego wynikiem przestępstwa nagrania utrwalającego rozmowę, w której uczestniczy nagrywający.” Wyrok SN z 22.04.2016 r., II CSK 478/15, OSNC-ZD 2018, nr 1, poz. 7.


Zatem po raz kolejny, SN potwierdził, iż użyteczność każdego z dowodów jest badana przez sąd w trakcie postępowania i nawet nieuczciwy sposób jego uzyskania nie powinien prowadzić do automatycznego zdyskwalifikowania go.


Rozmowa zmanipulowana


W przypadku dowodów, które zostały uzyskanie w sposób przestępczy", bardzo możliwym jest, iż osoba podsłuchująca, będzie próbowała wpłynąć na swojego interlokutora, czy to poprzez zdenerwowanie go lub używanie innych technik, takich jak np. podstęp. Nad tą kwestią również pochylił się Sąd Najwyższy. „Dowód z nagrania bez zgody jednego z uczestników rozmowy może dyskwalifikować okoliczności, w jakich nastąpiło nagranie, jeżeli wskazują one jednoznacznie na poważne naruszenie zasad współżycia społecznego, np. przez naganne wykorzystanie trudnego położenia, stanu psychicznego lub psychofizycznego osoby, z którą rozmowa była prowadzona. Wyrażenie przez osoby nagrane zgody na wykorzystanie nagrania w celach dowodowych przed sądem cywilnym usuwa zazwyczaj przeszkodę, jaką stanowi nielegalne pozyskanie nagrania. Brak takiej zgody wymaga przeprowadzenia oceny, czy dowód - ze względu na swoją treść i sposób uzyskania - nie narusza konstytucyjnie gwarantowanego (art. 47 Konstytucji) prawa do prywatności osoby nagranej, a jeżeli tak, to czy naruszenie tego prawa może znaleźć uzasadnienie w potrzebie zapewnienia innej osobie prawa do sprawiedliwego procesu (art. 45 Konstytucji).” Wyrok SN z 22.04.2016 r., II CSK 478/15, OSNC-ZD 2018, nr 1, poz. 7.


Stan prawny: maj 2024 r.
Fot. unsplash.com